Bewustzijn
Beperkt bewustzijn
Wanneer door Corona, Khadaffi, Sadam Hoessein, de moord op Navalny, een Tsunami, deze week de wereld in brand staat, dan zijn we dat volgende week vergeten. Als mens zijn we ons vooral sterk bewust van onze eigen leefomgeving.
Daar ligt tevens de sleutel voor een oplossing. We zijn ons bewust van elkaar en kunnen ook niet zonder elkaar. Daarom is onze aandacht en ons bewustzijn ook op elkaar gericht. We wanen daarmee onszelf als de belangrijkste factor op aarde. Veel mensen die in steden leven rijden over geasfalteerde wegen naar bedrijventerreinen in versteende omgevingen en zien in de achtertuin hun soms gestofzuigde groen plastic matje in de tuin. Als dat je leefwereld is. Dan is er inderdaad weinig groen, veel plastic en schijnt de wereld een levenloze, vervuilde geasfalteerde plaats. Dit wordt duidelijk in de volgende afbeelding. Klik erop om te zien naar welk verloren gewaand paradijs u kijkt.
Verassend of niet? Een kaartlaag geeft deze foto een heel ander gevoel, namelijk dat van één van de dichtsbevolkte gebieden op aarde. En dat is precies wat ook aan de hand is met het framen van concepten over ‘het klimaat’. Het is een vereenvoudigde weergave, een model van de werkelijkheid.
Wat is het probleem, de bedoeling is toch goed?
Nee, als op basis van een versimpeld narratief, beleid wordt gemaakt. Dan worden maatregelen genomen of beperkingen opgelegd die geen resultaat boeken of zelfs averechts werken. Dan verlies je niet alleen geld maar ook draagvlak en geloofwaardigheid, mensen zijn niet dom en ook niet onwelwillend. Maar als zaken niet kloppen dan komt dat aan het licht en krijg je niemand meer mee. Zijn modellen dan onbruikbaar? Zeker niet alleen in een debat of besluit dien je bewust te zijn waar je gebruik maakt van een model en welke onzekerheidmarges er zijn. In het beleid en bij de uitvoering moet er dan een geitenpad geregeld zijn. Is dat er niet. Dan is dat kwalijk en ben je als bestuurder onverantwoord en ‘verwijtbaar’ nalatig bezig.
Follow the money
Is het zo simpel? Wie hebben er dan belang bij om een verhaal in stand te houden dat niet klopt. Dan moeten we kijken wie er aan verdienen.
Politici, Consultants, adviesbureaus, juristen, subsidieverstrekkers, bemonstering instellingen, lobbyisten, hoogleraren, vakgroepen, onderzoekers, leerstoelen, de krantenverkopers, reclameinkomsten, duurzaamheids saus producten, congresorganisaties, talkshowtafels, experts en fondsenwervers van de NGO’s.
De milieulobby is een zichzelf instandhoudende Industrie geworden met heel veel mensen in een afhankelijkheidsrelatie, die niet langer objectief zijn en elkaar na praten.